Witamy serdecznie na stronie proforumkulturystyczne.pl Postaramy się przekazać Wam dużo ważnych informacji odnośnie treningów i ćwiczeń fizycznych. Znajdziecie tutaj artykuły z takich dziedzin jak: kulturystyka, fitness, zdrowie, sporty siłowe, sztuki walki, strongman. Celem tego portalu jest propagowanie siłowni jako zdrowego i aktywnego stylu życia. Przypuszczam że każdy z nas chce mieć ładną, wysportowaną sylwetkę i ten serwis został stworzony z myślą o wszystkich, którzy do niej dążą. Mam nadzieję, iż każdy znajdzie coś dla siebie, zatem nie pozostaje nam nic innego jak życzyć Wam miłego surfowania po portalu www.proforumkulturystyczne.pl.

Forum Kulturystyczne o którym będzie mowa na tym portalu znajduje się pod adresem www.kulturystyczni.pl - na które serdecznie zapraszamy. Na naszym forum znajdziesz wszystko na temat kulturystyki i fitness oraz innych dyscyplin sportowych. Pomoc w doborze treningu, diety, suplementacji, dopingu oraz w wielu innych sprawach związanych z kulturystyką. Chcesz mieć zdrową, piękną i wysportowaną sylwetkę? Koniecznie nas odwiedź. Forum Sportowe zawiera działy z różnych dziedzin kulturystyki i fitness m.in. trening, dieta, suplementy i odżywki, doping, nasze relacje, nasze zdjęcia, kulturystyka, fitness, sztuki walki, strongman, trójbój siłowy.

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi artykułami(kliknij) - Artykuły



Zapraszamy do rejestracji na forum kulturystyczni.pl - dzięki rejestracji zyskasz następujące rzeczy:
-Możliwość dyskusji na forum, pisania oraz tworzenie nowych tematów jak również ankiet.
-Możliwość brania udziału we wszystkich konkursach na forum w którym do wygrania są najczęściej suplementy, odżywki oraz koszulki forumowe.
-Wysyłanie Prywatnych Wiadomości do innych użytkowników forum.
-Otrzymywanie profesionalnych porad z każdej dziedziny kulturystyki i fitness oraz sportów siłowych.

Sport – według nauki o wychowaniu fizycznym: rozmaite formy aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowane dla przyjemności lub współzawodnictwa. Od "zwykłej rekreacji" ma go różnić przestrzeganie szeregu reguł obowiązujących w danej dyscyplinie. Według mniej popularnej, ale bardziej wewnętrznie spójnej definicji, sport to każda forma aktywności (fizycznej i umysłowej) podejmowanej w celu rywalizacji - zbiorowej lub indywidualnej, w różnych grach i dyscyplinach, ale też "z samym sobą", np. w alpinizmie czy sportach ekstremalnych. W ramach rekreacji, rozumianej tu jako odrębne pojęcie, brak jest elementu rywalizacji. Różne realizowane w jej ramach czynności, poza pracą, czy nauką, są wykonywane w miejscu zamieszkania, czy pobytu, co różni ją z kolei od turystyki - podróży w celu poznawania świata i ludzi. Innymi słowy wyjazd za miasto na rowerze będzie miał charakter sportowy, gdy celem rowerzysty będzie np. dojechanie najszybciej z grupy, szybciej niż "wczoraj" do danego miejsca czy pokonanie dłuższego dystansu. O charakterze rekreacyjnym wyjazdu będzie świadczyło potraktowanie roweru jako przyjemnego środka transportu a poświęcanie uwagi zajęciom w miejscu docelowym np. na "majówce". Przy wyjeździe turystycznym najbardziej istotna będzie możliwość podziwiania okolicy ale przede wszystkim zmiany planu wycieczki (trasy, harmonogramu) z uwagi na ciekawe miejsca, spotkanych ludzi czy obiekty warte zwiedzenia. W niektórych ujęciach sport to również kultura fizyczna, dbanie o własne ciało, podziwianie piękna zawodników uprawiających dane dyscypliny. Sporty siłowe to m.in. kulturystyka, fitness, strongman, trójbój siłowy, armwrestling oraz sztuki walki itp

Kulturystyka – amatorska lub zawodowa dyscyplina sportu. Polega na kształtowaniu ciała poprzez ćwiczenia fizyczne. Wywodzi się z ćwiczeń treningowych siłaczy i zapaśników z drugiej połowy XIX w. Za prekursora nowoczesnej kulturystyki uważa się niemieckiego siłacza Eugena Sandowa, który występował z pokazami cyrkowymi w różnych krajach na przełomie XIX i XX w. Kulturystyka jako dyscyplina sportowa wyodrębniła się pod koniec lat 40. w USA za sprawą braci Bena i Joe Weiderów, którzy w 1946 założyli IFBB. Rozwojem kulturystyki na świecie kieruje Międzynarodowa Federacja Kulturystyki (IFBB), natomiast w Polsce od 1988 istnieje Polski Związek Kulturystyki, Fitness i Trójboju Siłowego. Jednym z najsłynniejszych kulturystów jest Arnold Schwarzenegger, który zdobył 7 tytułów Mr. Olympia (1970-1975 i 1980) i 5 tytułów Mister Universe. Wielokrotnie zdobywał też nagrody w konkursach Mister World, Mister International czy Mister Europe.

Fitness - Początki fitnessu łączyć należy z wynalezieniem i rozpowszechnieniem podstawowej formy gimnastyki rekreacyjnej jaką był aerobik. Kolebką aerobiku są Stany Zjednoczone. Za wynalazcę tej formy ćwiczeń uznawany jest dr Kenneth Cooper, który w latach 70. był lekarzem w Narodowej Agencji Aeronautyki USA (NASA). Opracowywał on programy kondycyjne dla amerykańskich kosmonautów. Przeprowadził liczne badania na wielu tysiącach osób, które pozwoliły mu na stworzenie założeń aerobiku. Cechą charakterystyczną ćwiczeń "aerobowych" (czyli tlenowych) było to, że układ krążenia i oddychania ćwiczącego pracował w ten sposób, aby organizm mógł w trakcie ćwiczeń pobierać dostatecznie dużo tlenu i unikać okresów niedotlenienia.

Strongman (pl. siłacz) – określenie zawodnika oraz dyscypliny sportu siłowego polegającej na podnoszeniu, podrzucaniu lub przemieszczaniu przedmiotów o dużej masie. W XIX wieku termin ten odnosił się do osoby prezentującej dużą siłę (zanim sporty siłowe zostały skodyfikowane jako podnoszenie ciężarów, trójbój siłowy itp.) lub cyrkowca który wykonywał pokazy np. unoszenia ciężarów ponad głową, zginania stali, rozrywania łańcuchów, itp. Strongman jest rodzajem sportu siłowego. Jest to młoda dyscyplina, uformowała się w drugiej połowie XX wieku. Strongman nie jest dyscypliną olimpijską. Pierwszym w historii tego sportu mistrzem świata został w 1977 r. Amerykanin Bruce Wilhelm. W ostatnich latach ta dyscyplina sportu staje się coraz bardziej popularna w wielu krajach świata. Największym powodzeniem cieszy się w USA, Kanadzie, Skandynawii, Europie Środkowej i Wschodniej, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Holandii, Hiszpanii, Iranie, Australii i RPA. Coraz więcej krajów organizuje swoje mistrzostwa strongman. Sport strongman wymaga ogromnej siły fizycznej, ogromnej wytrzymałości i bardzo dobrej dynamiki. Jednocześnie jest bardzo widowiskowy, co sprawia że wielu zawodników przechodzi do tej dyscypliny z trójboju siłowego, podnoszenia ciężarów, kulturystyki i pchnięcia kulą. Sport ten predysponuje zawodników wysokich, dlatego uzyskują oni najlepsze wyniki. Sport strongman jest niemal całkowicie zdominowany przez zawodników białych. Standardowe zawody odbywają się w najbardziej prestiżowej i widowiskowej kategorii wagowej powyżej 105 kg (masy ciała zawodnika). Osobno rozgrywana jest druga kategoria: strongmanlight, do 105 kg. Od 1977 odbywają się co roku Mistrzostwa Świata Strongman, a od roku 2005 równolegle Mistrzostwa Świata IFSA Strongman. Trzecim najważniejszym i najbardziej prestiżowym pojedynkiem siłaczy są doroczne, organizowane od 2002 r. przez Arnolda Schwarzeneggera zawody Arnold Strongman Classic. Kolejnymi najważniejszymi, dorocznymi zawodami siłaczy są Drużynowe Mistrzostwa Świata Par Strongman i Mistrzostwa Europy Strongman. Najlepsi zawodnicy są skupieni w trzech głównych, światowych federacjach: IFSA, WSF i WSMC.

Trójbój siłowy (ang. powerlifting) – dyscyplina sportowa pośród sportów siłowych. Dyscypliny trójboju siłowego: Przysiad ze sztangą(Przysiady ze sztangą są jednym z ćwiczeń na rozwój siły i masy mięśni ud. Główną wadą przysiadów jest ich kontuzjogenność. Do głównych przyczyn powodujących kontuzje należą: nieprawidłowe wykonywanie ćwiczenia oraz niedostosowanie użytego ciężaru do aktualnych możliwości trenującego. A ćwiczenie w rzeczywistości jest trudne. Składa się, bowiem z wielu istotnych dla całości elementów, których zsynchronizowanie w jedną całość wymaga rozwagi, skupienia i dobrej znajomości strony technicznej ich wykonywania. Do elementów tych należą: podejście pod spoczywającą na stojakach sztangę, odpowiednie jej uchwycenie i wpasowanie w miejsce, na którym będzie spoczywać przez cały czas trwania każdej serii, w tym konkretnym wypadku: na górnej części mięśni czworobocznych, wykonanie kroku do tylu i przyjęcie prawidłowej pozycji wyjściowej. Przyjęte jest, że ćwiczący do przysiadów zakładają pas ciężarowy), Wyciskanie leżąc(Bój ten wykonuje się w specjalnej koszulce (mocno przylegającej) i kostiumie albo kolarkach. Po wyjściu na pomost należy położyć się na ławce i przyjąć pozycję maksymalnie wygodną. Następnie chwycić sztangę tak, by paski na gryfie nie wystawały poza palce wskazujące pomiędzy rękami, zdejmujesz sztangę ze stojaka i czekasz. W tym momencie sędzia patrzy, czy zawodnik dotyka pośladkami, barkami i głową do ławki, a stopami do pomostu (muszą one przylegać całą powierzchnią, jeśli będą skrzywione i jeden brzeg podniesiony, zawodnik nie doczeka się komendy do startu). Również jeśli kciuki nałożone są na gryf a nie obejmują go przeciwstawnie do reszty palców, to też nie doczeka się komendy sygnalizującej rozpoczęcie wyciskania. Należy wtedy opuścić sztangę na klatkę, chwilę przytrzymać – tak by sędziowie widzieli, że był moment zatrzymania i płynnym ruchem wyciska się sztangę do góry. Jeśli sztanga znieruchomiała na wyprostowanych ramionach sędzia wyda komendę STOJAK. Nie można ruszyć stopami podobnie jak przy przysiadach, ani nawet minimalnie oderwać głowę, czy pośladek od ławeczki, czy otworzyć uchwytu na gryfie. Jeśli ciężar zbliżony jest do maksymalnego zaczyna się tracić koordynację ruchową i jedną ręką wyciska sztangę szybciej, wobec czego dociska się drugą ręką, wtedy podejście jest również spalone), Martwy ciąg(Już starożytni Grecy i Rzymianie uprawiali martwy ciąg. Podniesienie ciężaru z ziemi jest najstarszym ruchem "użytkowym" i od wieków – tym właśnie można udowodnić największą siłę. Na wiele lat przed pojawieniem się trójboju siłowego uprawiano różne rodzaje podnoszenia z ziemi. Popularne było tzw. "podnoszenie Jeffersona" gdzie ciężar zabierało się pomiędzy nogami. W Bawarii na lokalnych zawodach siłaczy podnoszono z ziemi ciężkie głazy, dźwigano ciężary w górę używając tylko jednej ręki lub nawet jednego palca. Martwym ciągiem popisywali się słynni: Carl Abs, Eugen Sandow i Louis Cyr. W połowie XIX wieku skonstruowano maszynę imitującą ruch martwego ciągu a pierwszy jej użytkownik – Georgie Barker Windship uzyskał prawie 300 kg, Kolejne lata przyniosły wyniki dochodzące do pół tony. Charakterystyczny przeciwstawny uchwyt dłoni pojawił się w formalnych przepisach "ciężarowych" opracowanych w 1857 roku przez księcia Alfreda Pallavicini. Ów Austriak znał około 120 sposobów podnoszenia ciężarów w tym kilkanaście przypominających dzisiejszy martwy ciąg. W latach 60. kształtował się dzisiejszy obraz trójboju siłowego. Jedne konkurencje wprowadzano z innych rezygnowano. Martwy ciąg został jako jeden z wielkiej trójki (wyciskanie i przysiad). Od początku oficjalnego, trójbojowania najsilniejsi nie schodzili poniżej 340 kg. W początku lat siedemdziesiątych pękła bariera 400 kg. Pokonał ją Jon Cole ważący 128 kg. Główne mięśnie zaangażowane w ćwiczeniu – prostowniki grzbietu, mięsnie najszersze grzbietu, pośladkowe, dwugłowe ud).

Armwrestling (siłowanie na ręce) − sport walki, w którym dwóch, znajdujących się naprzeciw siebie, uczestników zwiera dłonie w uścisk i zwykle trzymając łokcie na płaskiej powierzchni, stara się przeciągnąć rękę przeciwnika w dół. O zwycięstwie decydują m.in. technika, taktyka, specyficzna siła, szybkość i psychika zawodnika – podobnie jak w zapasach i judo. Walki odbywają się na stojąco przy specjalnym stole przymocowanym do podłoża. Do niedawna walczono również na siedząco, ale obecnie powszechnie stosowana jest pozycja stojąca. Takie ustawienie zawodników jest znacznie efektowniejsze i wymaga od zawodników zaangażowania wszystkich grup mięśniowych. Rozgrywki podzielone są także na lewą i prawa rękę. Dlatego też można być mistrzem na prawą rękę, na lewą zaś nie startować wcale lub zająć odległe miejsce. Najlepszym dowodem na to, że Armwrestling to sport walki są zmagania w kategorii OPEN (czyli walki bez podziału na kategorie wagowe). Przeciwko ponad stu kilogramowym atletom stają sportowcy ważący 60, 70 kilogramów i zdarza się, że odnoszą błyskawiczne zwycięstwo.

Sztuki walki (niekiedy błędnie utożsamiane ze sportami walki i systemami walki) są sposobami walki wręcz, czasami z użyciem broni białej. Podstawą nauki wszelkich sztuk walki jest trening, który zazwyczaj uczy umiejętności samokontroli wybuchów agresji, samoobrony, poprawia wydolność organizmu oraz redukuje poziom strachu. Klasyfikacja rodzajów walk do konkretnych kategorii stała się punktem spornym wśród zainteresowanych ze względu na płynna granicę pomiędzy tymi kategoriami. Główną cechą rozgraniczającą kategorie jest cel trenowania danego rodzaju walki. Teoretycznym priorytetem w sztukach walki jest rozwój osobowościowo - duchowy. Sporty walki charakteryzują się chęcią zdobycia tytułu mistrza w turniejach sportowych. Z kolei systemy walki to formy stworzone dla potrzeb współczesnych armii, nastawione na szybką i skuteczną eliminację wroga. Płynność granic polega między innymi na przechodzeniu niektórych pierwotnie sztuk walki w sferę sportów walki (np. Judo, Taekwondo). W ciągu XX wieku, większość wiedzy jaką świat zachodu zdobywał o sztukach walki bazowała na kinematografii i stworzyła nieprawdziwy obraz sugerujący, że sztuki walki to domena krajów azjatyckich. Tymczasem od zarania dziejów ludzie na całym świecie uczyli się metod obrony przed przeciwnikami, także bez użycia broni. W rezultacie na świecie istnieje dziś wiele sztuk walki, które są aktywnie trenowane i rozwijane. Termin "Sztuki walki" został przetłumaczony w 1920, w japońsko-angielskim słowniku Takenobu z japońskiego bu-gei lub bu-jutsu: "sztuka/umiejętność zachowań militarnych". Definicja została przetłumaczona bezpośrednio z chińskiego określenia wushu (pinyin: wǔ shù; Kantoński: mou seut), dosłownie, "sztuka walki", oznaczająca wszystkie sposoby chińskich walk.

Forum dyskusyjne jak donosi wikipedia.org to przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciu przeglądarki internetowej. Fora dyskusyjne są obecnie bardzo popularną formą grup dyskusyjnych w Internecie. Prowadzą je praktycznie wszystkie portale, większość wortali, znaczna liczba ISP. Są one także powszechne na stronach wielu instytucji, czasopism, przedsiębiorstw, uczelni itp. a także spotykane są liczne fora zakładane zupełnie prywatnie. Fora dyskusyjne od strony technicznej są zazwyczaj rozbudowanymi skryptami działającymi w technologii CGI, PHP lub ASP, które tworzą osobiście administratorzy stron WWW lub też adaptują z gotowych skryptów, z których wiele jest dostępnych jako wolne oprogramowanie. Zazwyczaj oprogramowanie do prowadzenia forum pozwala zdefiniować jego właścicielowi lub administratorowi kilka początkowych forów, które są podzielone na tematy zwane również wątkami. Wątki te mogą już zazwyczaj tworzyć sami użytkownicy poprzez napisanie nowej wiadomości do danego forum. Następnie inni użytkownicy mogą odpisywać na wiadomość, która rozpoczęła wątek, co prowadzi do kontynuacji wątku. Wybranym, szczególnie aktywnym użytkownikom, administrator może przydzielać uprawnienia moderatora, które pozwalają im tworzyć nowe fora, edytować i kasować wiadomości innych użytkowników, blokować wątki itp. zazwyczaj zgodnie z obowiązującymi na danym forum regułami postępowania (użytkownicy muszą stosować się do przyjętego regulaminu). Na wielu rozbudowanych forach istnieją całe hierarchie moderatorów, o różnym zakresie praw i obowiązków, kontrolowane przez administratorów forów, z kolei na innych moderatorzy są demokratycznie wybierani przez ogół użytkowników lub nawet po prostu losowo wybierani. Na niektórych, głównie bardzo małych forach, wystarczy nawet zgłosić się, a zostanie się moderatorem.
Dużo informacji zaczerpniętych ze strony wikipedia.org